Mostrando entradas con la etiqueta HIZKUNTZA EZ-SEXISTA-LENGUAJE NO SEXISTA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta HIZKUNTZA EZ-SEXISTA-LENGUAJE NO SEXISTA. Mostrar todas las entradas

2012-03-16

Taller TERESA MEANA "PORQUE LAS PALABRAS NO SE LAS LLEVA EL VIENTO"


LARUNBAT HONETAN EMAKUMEEN ETXEAN 
MINTEGIA TERESA MEANAREN ESKUTIK

"PORQUE LAS PALABRAS NO SE LAS LLEVA EL VIENTO"
ESTE SÁBADO SEMINARIO EN LA CASA DE LAS MUJERES DE LA MANO DE TERESA MEANA:

"PORQUE LAS PALABRAS NO SE LAS LLEVA EL VIENTO"
MINTEGIA IREKIA DA, EZ DA BEHARREZKOA APUNTATZEA!!!


2011-02-17

Guía para una comunicación con Equidad de Género-MUGARIK GABE

En Mar de Fueguitos, conversan con María Viadero, integrante de la oenegé Mugarik Gabe. Esta organización ha editado “¿Cómo dices? Guía para una comunicación con Equidad de Género”, un manual para que los colectivos sociales logren una comunicación menos discriminatoria utilizando un lenguaje, imágenes, contenidos y metodologías equitativas entre hombres y mujeres. Desde Mugarik Gabe consideran imprescindible hacer un análisis de género en la elaboración de los materiales de las organizaciones por ser un tema clave en su forma de pensar y clave también para el logro de un desarrollo humano y sostenible para todas y todos. 

 

2011-01-31

Nola diozu? Gidaren aurkezpena -MUGARIK GABE

Nola diozu? Genero-ekitatean oinarritutako komunikaziorako gida dugu. Mugarik Gabe GKEak argitaratu du, material honek bai euskaraz bai gazteleraz sexistak ez diren komunikaziorako jarraibideak errazten dituela uste dut Mugarik Gabe erakundetik. Gida honetaz aritzeko Mugarik Gabe GKEko Hezkuntza Taldeko Joana Etxano izan dugu gurekin Zebrabidea magazinean.
 
 
 
 
 

2011-01-27

“Puta sigue siendo un insulto que funciona como mecanismo de control de las mujeres”ENTREVISTA | RUTH MESTRE Y MAGDALENA LÓPEZ, AUTORAS DE ‘TRABAJO SEXUAL’

FUENTE: DIAGONAL

DIAGONAL: En el libro Trabajo Sexual abordáis el tema desde una perspectiva de los derechos y del cuerpo. ¿Pensáis que introducir la cuestión del cuerpo en un discurso donde casi siempre se habla de intervencionismos jurídicos, del tipo que sean, puede arrojar algo de luz?
RUTH: Para empezar, nos construimos como seres sexuados a partir de un sistema de sexo/género y tomamos la identidad que ese sistema nos da. Como dice Iris Young, la mayoría de categorías de excluidos están atrapados en los cuerpos: las mujeres estamos atrapadas en los cuerpos, los negros, los viejos, los minusválidos están atrapados en los cuerpos. Es decir, el cuerpo es una categoría central que sistemáticamente negamos como el eje de nuestra vida social. Nos movemos como individuos abstractos cuando, en realidad, somos cuerpo y a partir de esa materialidad nos relacionamos. Sí que es importante empezar a discutirlo desde ahí, porque no nos damos cuenta de hasta qué punto nuestra vida está mediada por el cuerpo que somos, lo que nos incapacita para elaborar discursos propios conscientes.
MAGDALENA: El cuerpo a las mujeres nos ha servido históricamente para subsistir en este sistema sexo/ género y nos ha anclado a la vida. Es decir, las mujeres hemos vivido a través de nuestro cuerpo- matrimonio, reproducción-, pero no ha mediado una transacción de dinero explícita como en el trabajo sexual. Sin embargo, parecen obviarse aquí otras compensaciones materiales a cambio de sexo recibidas por las mujeres en relaciones ‘legítimas’ dentro de una organización patriarcal, androcéntrica y capitalista como la nuestra.
D.: Las actrices, bailarinas, cabareteras, que en otras épocas han utilizado su cuerpo más allá de la reproducción con una estrategia económica, también fueron estigmatizadas.
R.: Este discurso sigue siendo potente, y por eso la criminalización de estas mujeres. Siempre se ha ligado a las mujeres con el cuerpo, pero para llegar a ser ciudadanas lo que han tenido y tienen que hacer las mujeres es dominar esa naturaleza que se teme explosiva, ser virtuosas. Porque las mujeres en este imaginario son volcanes y tienen que recogerse y recogerse hasta convertirse en la mujer ideal, sin cuerpo, que no se encuentra en ninguna parte y representa todas las virtudes de la belleza y la castidad. En este orden, es legítimo que te controle el marido y es legítimo que te controles tú.
M.: Al cuerpo de las mujeres se le ha mostrado siempre como más incontrolable: las mujeres están apegadas a su cuerpo, a las pasiones, a los sentimientos, etc., lo que justifica la necesidad de tutela de los varones, haciéndolas permanecer con esta estrategia por siempre en minoría de edad. También es llamativa la ‘ausencia’ de cuerpo de las mujeres ‘buenas’ frente a la ‘presencia’ del cuerpo de las mujeres ‘malas’ (pintadas, escotadas, arregladas...). El movimiento feminista ha conseguido un control y dominio sobre el propio cuerpo, y la capacidad de decidir. En este sentido el cuerpo es origen de vulnerabilidad pero también de empoderamiento. Ahora, supuestamente, somos más libres en nuestras relaciones de pareja y en nuestras relaciones sexuales, pero seguimos funcionando con la categoría de mujeres ‘malas’ y ‘buenas’. ‘Puta’ continúa siendo un insulto que funciona como mecanismo de control de las mujeres hacia la sexualidad controlada y legítima dentro del matrimonio...



2010-12-27

Marcela Lagarde: "Emakumeen eskubideak beti daude arriskuan"-"Los derechos conseguidos por las mujeres siempre están en riesgo"


ITURRIA: EMAKUNDE
Bere burua “denbora osoko feministatzat” hartzen duen antropologo eta etnologo mexikarrak partaidetza soziopolitikorako denboraren erabileraren inguruan Bizkaia eta Gipuzkoako elkarteek abenduan antolatutako Topaketetan parte hartu zuen. Bere herrialdean hiru urtez diputatu izan zen honek aurrera eraman zuen Emakumeek Indarkeriarik gabeko Bizitza Librea izateko eta Kode Penal Federaleko Feminizidioaren Delituari buruzko Lege Orokorra. Senatuan parte hartzeko tentaldian jarri badute ere, nahiago izan du beste fronteetatik proiektu  desberdinetan lan egin, adibidez, “Mujeres en plural” izeneko Sarean, bai eta hitzaldiak eman, edo artikulu zein liburuak idatzi.
Marcela Lagarderen esanetan emakumeen aurkako indarkeria eremu publikoan kokatzea lortu den gaietako bat da. “Ezkutupetik atera dugu, lotsatik, errutik at, eta gizartearen arazo gisa  kokatzea lortu dugu”.
Harro dago bere herrialdeko diputatu gisa Emakumeek Indarkeriarik gabeko Bizitza Librea izateko eta Kode Penal Federaleko Feminizidioaren Delituari buruzko Lege Orokorra aurrera atera dutelako: “Lege hau lege espainiarraren ondoren egin genuen eta berau ez bezala, espainiarrak bikotearen indarkeria besterik ez baitu hartzen genero indarkeriatzat, lege mexikarrak bikotearena ez ezik, familiarena ere hartzen du kontuan, komunitateko taldeek eragin dezaketena, instituzionala eta feminizida deritzona.  Bost indarkeria mota bereizten ditu: fisikoa, sexuala, ekonomikoa, psikologikoa eta ondasunezkoa, batera eragin dezaketenak. Demokrazia eta garapena denontzat ziurtatuta ez dauden tokietan emakumeen egoera arriskutsuagoa da. “Lege hau egin genuenean buruan genituen emakumeen segurtasuna bermatzea, eremu pribatu zein publikoan, eta emakumeak egoera arriskutsura (psikologikoa, sexuala, ekonomikoa, laborala, hezkuntzakoa edo bestelako arriskuak barne) eraman dezakeen edozein zirkunstantzia aurre ikustea”.
Marcela Lagarde baikorra da eta uste du emakumeen aurkako biolentzia “errotik atera daitekeela” baina, horretarako, indarkeria hori zabaltzen duten baldintzak ezabatu behar direla gehitzen du, hau da, hezkuntza informala, eguneroko elkarbizitzan indarkeriara jotzen duten adibide pedagogiko basatiak eta mundu osoan eragin izugarria duten komunikabide itzaletan agertzen direnak.
...

Genero memoria

Puntu honetara iristeko ezinbestekoa da genero memoria izatea: “Historiaren denbora luzeak gure bizitzen denbora laburrean egon behar du”. Iragana deskubritzen ez badugu, emakumeen iragan politiko hori deskubritzen ez badugu, umezurtz egongo gara, feminista klasikoek aipatzen zuten bigarren mailako generoaren partaide izateak sortzen duen umezurtzaren zentzu horretan; bistatik kenduak, ezabatuak, isilduak, izan direlako, erreferenterik gabekoak, eta oraindik ere gu historia patriarkala ikasten ari gara. Horregatik, beharrezkoa da jakitea beste emakumeek zenbat denbora eman zioten politikari , parte hartzeko zer egin zuten, zein baliabide erabili zuten hori beste pertsonen artean zabaltzeko, horiei laguntza eta elkartasuna eskatzeko”.
Emakumeekiko elkartasuna oso zaila da, dio Lagardek. “Blokeatuta dago, bai androzentrismoagatik bai eta patriarkatuagatik”. Badira herrien arteko elkartasuna, abantaila gutxiko taldeekikoa edo baztertuekiko elkartasuna, baina emakumeekiko elkartasuna zailena da. Elkarteek eta erakundeek aurrean duten lan inportantea eta denboraren erabilera berria ekartzen duena zera da, emakumeekiko gizarte elkartasuna eraikitzea, hots, onarpen soziala, eta androzentrismoa eta matxismoa ezabatzea”.

Lortutakoa defendatzea

Lortutako emakumeen eskubideak beti daude arriskuan eta gal zorian. Horregatik, Marcela Lagardek proposatzen du:” Kontzientzia osoz eta buru argitasunez lortu dugun guztia defendatzea, eskubide horiek galtzen baditugu, gizarte osoak jasango dituelako kalteak. Kalte hori elkarbizitza baketsuaren aurkakoa da, emakumeei zigorgabetasun horrekin min ematerik badago, izugarrizko indarkeria eragiten ari zaie guztion aurrean”.
Hau da bere proposamena: “barrutik jakin behar dugu emakumeak garela eta eskubideak izateko eskubideak ditugula, modernitateaz jantzitako izakiak garela. Eskubide horiek modernitatetik defendatu behar ditugu, eskubide horiek arian arian zabaldu, sendotu”.

Krisia, ahalduntzearen oztopo

“Eskubideak defendatzea eta antolatzeko beharra areagotu behar dira bizi dugun egoeran, krisi ekonomikoa emakumeen eta gizonen arteko berdintasuna eraikitzeko hasi berriak ziren ekintzak murriztea edo ezabatzea justifikatzeko erabiltzen delako, bai eta  desberdintasunak, desabantailak, oztopoak eta genero arraila ezabatzeko emakumeen laguntza eskatzea zailago egiten duelako. Emakumeen lana sustatzea edo osasuna hobetzea helburu zuten programak murriztu behar direla esaten zaigu eta hala gertatzen ari da. Oso garrantzitsua da horretaz jabetzea, gehiago gerta ez dadin, guk ez badugu egiten ez duelako beste inork egingo, eta bakoitzak bere zeregina du, noski. Adibidez, lortutakoa defendatzea eta bertan egotea aurrekontuak eztabaidatzen direnean. Mexikon mugimendu feministaren kontsigna hau izan zen aurten: “ezta peso gutxiago bat ere emakumeentzat” eta horrela aurrekontua gehitzea lortu genuen, nahiz eta hasierako negoziazioak zailak izan. Berdintasun Ministerioaren desagerpenak ez dizue zuei bakarrik eragin, mekanismoak, programak sortzen ari garen herrialde askotan ere eragina izango du. Horrek bata besteari eragiten dio, kateatuta gaudelako.


Berdintasunaren estalkia

Belaunaldi berrien ustetan ez dago benetako desberdintasunik eta emakumeek eskubide guztiak lortu ditugu. Baina ideia honi dagokionez, Marcela Lagardek erantzuten du fenomeno hau betidanik eman dela, belaunaldi guztietan. “Gertatzen dena zera da: orain baldintza hobeak daude, mundua mistoagoa da: hezkuntza, gizarte eta kirol partaidetza. Guzti horrek mistoa izatea berdintasunarekin nahasten du. Baina feminismoa ez da eskoletan irakasten. Ez da ikasten berdintasuna lortzeko emakumeek egindako borroka, borroka hori ezabatu egin da. Guduak, gerrak irakasten dizkigute, baina sekula ez nola joan garen eskubideak lortzen edo gatazkak nola planteatu ditugun. Emakumeen eta gizonen arteko berdintasunerako baldintza estruktural hobeak daude adin goiztiarretan, garatutako gizarteetan, hezkuntza eta elikadura eskuragarri dituztenetan, bai, baina aurrerago agertzen dira desberdintasunak, eremu pribatuan publikoan baino gehiago. Gaia oso zaila da, konplexua, baina nerabeei laguntzeko informazio mekanismoak aurkitu behar ditugu. Beraiek, eta gutariko askok ere, berdintasunaren estalkia dugu. Berdintasunean bizi direla uste dute eta borrokalariak eta ausartak dira. Nola ezabatzen da hori? Generoaren kontzientziarekin. Neska eta nerabe horientzat generoaren kontzientzia izango den estalki babeslea zabaldu behar dugu”.

Lengoaia ez-sexista erabiltzearen beldurra

Lengoaia ez-sexista erabiltzearen aurka gizarteak erakusten duen joerari dagokionez, hau da Marcela Lagarderen iritzia:” Generoa barneratzen duen lengoaia erabiltzeak ezinegon politikoa sortzen du. Subjektu bakarra dagoelarik, bat-batean izaki kondizioa eskatzen duen beste bat etortzen bada, beharrezkoa da biontzako lekua egitea. Subjektu kondizioaren monopolioak botere izugarria sortzen du eta emakumeak bertan kokatzen garenean, subjektu dominatzaile horren kondizioa hartuko dugunaren beldur dira. Ez bakarrik zerbait adierazi, baizik eta boterea nahi dugula esaten dugunean, dominatzeko boterea nahi dugula uste dute. Eta orduan esplikatu behar dugu botere demokratikoak nahi ditugula. Gizartean beldur asko daude. Badira lengoaia sexistaren erabilera erradikala areagotu den kulturan femeninoan hitz egiteagatik haserretzen direnak, errebindikazio politikoa egiten ari garela uste dutelako. Ezeztatzen, errefusatzen den hori errebindikatzea ekintza politikoa da”. 
“Eta badira femeninoan hitz egitean lotsa sentitzen duten emakumeak, lengoaiaren parametro matxistetan heziak izan direlako. Beraientzat femeninoan aritzea galtzaileen lekuan egotea da, hots, leku barneratuan, zapalduan, eta emakume askok beste aldean egon nahi du. Ibilbide linguistikoa egin behar da, lengoaiak gure erabateko existentzia errebindikatzen duelako, emakumetzat hartzen gaituelako eta ez maskulinoaren menpe, gizonen menpe bageunde bezala”.


2010-12-18

Y tú... ¿qué crees que es una agresión sexual?

FUENTE BLOG MI NOVIO ME CONTROLA... LO NORMAL
Cuando nos hablan de una agresión sexual, normalmente nos imaginamos algo como...
"una chica, joven, que va por la calle, sola, viene de fiesta, por la noche o ya de mañana... y pasa por algún sitio oscuro o muy solitario. Entonces empieza a escuchar unas pisadas, que se acercan cada vez más. Ella ve cómo le está persiguiendo un chico, se pone nerviosa, le tiemblan las piernas, intenta correr pero igual se queda paralizada... Y ya no se acuerda de mucho más, pero el final acaba en una violación."

Una violación de un desconocido por la calle es sin duda una agresión sexual. ¿Pero crees que esta es la única forma de agresión sexual, o hay más?

  • Que tu novio te presione para hacer algo que no quieres...
  • Que te intente imponer cosas que no te gustan, con las que no te sientes a gusto...
  • Que el chico con el que estás se niegue a usar condón y te intente "engañar" para no ponérselo...
  • Que un chico con el que estabas tonteando te diga que "le has calentado y termines lo que has empezado"...
  • Que cualquiera te toque el culo cuando estás de fiesta...
  • Que te llamen "zorra", "calientapollas" o "puta" si no quieres enrollarte con un tío, o si simplemente sales a pasártelo bien...
  • Que te suelten comentarios cuando pasas por la calle...
  • Qué tengas que ir corriendo por la noche para volver a casa sin peligro...

¿Qué te parecen? ¿Son agresiones sexuales o no lo son?
¿Qué te parece a ti una agresión sexual?
¿Alguna vez te has sentido agredida?

2010-11-04

Pérez Reverte es la pesadilla, el patriarcado es el problema

Fuente: EL CORREO.COM
«Señor académico, le recomendamos que estudie. Comience por intentar entender que el lenguaje configura el pensamiento y créase aquello de que la lengua está viva»

02.11.10 - 02:42 -

2010-08-23

Haciendo historias, 1. Materiales Didácticos para la Coeducación Instituto Asturiano de la Mujer

Pensado para Tercer Ciclo de Educación Primaria.

Promueve: Consejería de la Presidencia
Instituto Asturiano de la Mujer
Edita: Consejería de la Presidencia
Instituto Asturiano de la Mujer
Distribuye: Instituto Asturiano de la Mujer
Textos: Gloria Rodríguez Hevia
Diseño y maquetación: © Forma 03
Imprime: Narcea
ISBN: 84-606-3390-X
Depósito Legal: As-171-2003

Seguro que conoces los siguientes cuentos: Caperucita Roja, Cenincienta, La Bella Durmiente y Blancanieves. Probablemente pienses que ya eres muy mayor para estos cuentos, y claro que lo eres, porque para hacer lo que te voy a pedir que hagas con ellos hay que ser tan mayor como eres tú. Lo que he hecho con ellos es cambiarles alguna cosa, cosas que se me han ocurrido, cosas que he visto hacer a otras autoras y las he adaptado (justo lo que vas a hacer tú ahora), de manera que con mis modificaciones he dejado una posibilidad, bueno, mil posibilidades o infinitas posibilidades de darles la vuelta a los cuentos, de escribir otro cuento que nadie nos ha contado todavía y por eso estoy esperando que lo hagas tú. Como la historia es tuya puedes hacer lo que quieras, elegir una de mis alternativas, o varias, o todas. Incluso puede suceder que con lo que yo te digo se te abra una nueva línea en tu cabeza desde la que empiezas a ver cosas que nunca habías pensado y se te ocurran posibilidades en las que yo no había reparado.

Con esta manera de trabajar pretendemos plantear una reflexión sobre la escritura y cómo mostrar alternativas a los personajes, a los conflictos, a las situaciones, y a los finales que nos presentan los cuentos como manera de enmarcar el mundo en un determinado concepto.

LEER POST COMPLETO


Haciendo historias, 1
Haciendo historias, 1

2010-04-05

Hiztegi matxista? Hizkuntza sexista?

ITURRIA: EUSKADI IRRATIA
Aspaldiko eztabaidak dira hauek ezta? Baina, zergatik aspaldikoak, gainditu ditugulako? Zenbateraino aurreratu dugu honetan?

2009-10-16

Hizkuntzaren erabilera genero-estereotipoak iraunarazteko tresna gisa: hizkuntzaren abstrakzioaren ondorioak

ITURRIA: UZTARO

  • Egilea(k): Garbiñe Ortiz Anzola,Jose Valencia Garate,Lorena Gil de Montes Etxaide
  • Jakintza-Arloak: Psikologia
  • Orriak: 63-88
  • PDFa deskargatuDeskargatu

Laburpena:

Talde arteko hizkuntza-soslaia izeneko ikerketa-lerroak egiaztatu duenez, hizkuntzaren erabilera estrategikoa estereotipoak eta aurreiritziak igortzeko eta mantentzeko bidea da. Hemen aurkezten diren bi ikerketek
genero-estereotipoak iraunarazteko hizkuntzaren erabilerak —hizkuntzaren abstrakzio mailak— duen zeresana aztertzea zuten helburu. Lehenengo ikerketan, genero-estereotipoak manipulatzeko hitz gakoak (generoa, nortasunezaugarria) aurkeztu ziren. Bigarren ikerketan, etxeko eta laneko testuinguruetako genero-rolak irudikatzen zituzten binetak manipulatu ziren. Emaitzen arabera, estereotipoarekin bat egiten zuten egoerak estereotipoaren aurka egiten zutenak baino abstraktuago deskribatu ziren, eta emakumeen eta gizonen arteko egiturazko harreman mota hizkuntzaren erabilerarako elementu adierazgarria izan zen. Hizkuntzaren erabilerak genero-estereotipoak berresteko eta iraunarazteko tresna gisa dituen ondorioak eztabaidatzen dira, emakumeen eta gizonen arteko desberdintasun sozialari so eginez.

2009-09-27

CURSO Coeducación: dos sexos en un solo mundo

CARACTERÍSTICAS x

Coeducación: dos sexos en un solo mundo se inserta dentro de la colaboración que mantienen el Ministerio de Educación, Política Social y Deporte a través del Instituto Superior de Formación y Recursos en Red para el Profesorado (ISFTIC) y el Ministerio de Igualdad a través del Instituto de la Mujer.

Está diseñado como un material formativo que permite a las y los docentes reconocer la propia práctica educativa y mejorarla con el fin de facilitar un ambiente coeducativo en el que la convivencia entre personas de ambos sexos suponga intercambio y enriquecimiento y no un caldo de cultivo para la desigualdad, la violencia, los prejuicios o los estereotipos.

OBJETIVOS

  • Profundizar sobre qué significa o puede significar la libertad y la igualdad en un mundo formado por hombres y mujeres.
  • Analizar y revisar la propia práctica docente con el fin de enriquecerla, transformarla y crear formas de educar que favorezcan que el alumnado se exprese sin estereotipos y desigualdades.
  • Proporcionar materiales didácticos y documentos que promuevan la igualdad de oportunidades entre hombres y mujeres.

CONTENIDOS

Los contenidos están estructurados en seis módulos.

  • Coeducar hoy.
  • Nombrar a ambos sexos.
  • Violencia hacia las mujeres.
  • El amor y la sexualidad.
  • Cuerpos en movimiento.
  • Proyectos de vida.

2009-09-04

Bereizkeriarik gabeko tratamendua: sexismoa-Zentik

  • Gizonei eta emakumeei tratu simetrikoa ematen ahalegintzea beharrezkoa da.
  • Emakumeek ez dute talde homogeneorik osatzen. Beraz, estereotipoak eta topikoak saihestu beharra dugu. Bai elkarrizketatuei eginiko galderetan, bai albisteari emaniko tratamenduan, kazetariak baztertu egingo ditu hala genero rolei loturiko galdera topikoak nola estereotipoak sendotzen dituzten klixeak.

gizonak

Esaterako: Kubaz mintzatzean, musika, paisaia eta neska ederrak datozkigu burura.

  • Informazio iturriak orekatzen saiatuko behar gara, gaia zeinahi dela. Emakumeek, albisteko protagonista ez ezik, informazio iturri ere izan behar dute. Emakumeen presentzia handitzeko eginahalak egin behar ditugu, eta, alde horretatik, oreka zainduko du aditu eta iritzi emaileengana jotzeko orduan ere.
  • Informazioaren alderdi grafikoa ere zaindu behar dugu, ideien artean nahi gabeko lotura inplizituak sortzea eragozteko.
  • Genero indarkeria.
    a. Giza eskubideen urratzea da, pertsonen askatasunaren eta duintasunaren kontrakoa, eta hala tratatuko ditugu. Gizarte egiturak sorturiko arazoa izanik, ezin aurkeztuko da maitasun gehiegiaren edo erotasunaren ondorio gisa.
    b. Horrelako gertaerak deskribatzeko orduan, pertsonen duintasuna errespetatuko dugu, eta sentsazionalismoa baztertuko.
    c. Biktimen intimitate eskubidea zorrotz errespetatuko dugu, eta beti aintzat hartuko ditugu beren izen-abizenak jakinaraztea nahi duten edo ez.
  • Hizkera sexistarik ez dugu onartuko.
    a. Gizon hitza gizonezko adierazteko erabiliko dugu. Bi sexuetako pertsonak izendatzeko, pertsona, jende edo gizaki idatziko dugu.
    Oro har mintzatzeko, -lari eta -ri atzizkiak erabiliko ditugu, eta ez -gizon: esaterako, legelari, eta ez legegizon. Orobat jokatuko dugu genero marka duten beste atzizkiekin: gizon-emakumeez aritzeko, iruindar erabiliko dugu, eta ez iruinseme.
    b. Tradiziorik gabeko hitzetan, -sa atzizkia ez dugu erabiliko: esaterako, aktore idatziko dugu, eta ez aktoresa*; dantzari, eta ez dantzarisa*.
    c. Beste hizkuntzetatik itzultzeko orduan, kazetariak saiatu behar du egoki euskaratzeko informazioa biltzen. Esaterako, jakin behar du children, enfants edo hijos zer diren zehazki: seme-alabak, semeak edo alabak. Informazio hori biltzea ezinezkoa bazaio, seme-alabak idatziko du, eta txikiak badira, haur eta ume ere erabil ditzake. Modu berean jokatuko du euskaraz hitz elkartuak erabiltzen diren beste kasuetan ere: neska-mutikoak, errege-erreginak, maisu-maistrak, jaun-andreak, andre-gizonak, neba-arrebak
    d. Ez dugu erabiliko estereotipo sexistei loturiko adjektiborik.
    Esaterako: Angels Barcelo kazetari beltzarana.
    e. Familia loturen aipamen alferrikakorik ez dugu egingo. Albisteari estu loturiko datua baldin bada bakarrik aipatuko dugu ahaidetasuna edo harreman pertsonala. Dena dela, betiere izen-abizenak idatziz identifikatuko ditugu pertsonak, eta sekula ez familia lotura hutsekin.
    Esaterako: Putin eta bere emaztea atzo iritsi ziren Parisera.
    f. Albisteetako protagonistak aipatzeko, irizpide berak erabiliko ditugu beti, aipatua gizona izan zein emakumea izan. Hala, lehen aldian izen-abizenak idatziko ditugu, eta hortik aurrera, abizena bakarrik.
    Esaterako: Gurrutxagak ere ale politak utzi zituen, Mendiluzek bezala, baina Maialenen eta Maiaren lana izan zen biribilena.
    Ondo: Gurrutxagak ere ale politak utzi zituen, Mendiluzek bezala, baina Lujanbioren eta Maiaren lana izan zen biribilena.

2009-08-22

Sexismoa komunikabideetan Gezurrezko emakume-HABEak

ITURRIA: MATRAKA.INFO-HABE

... iragarkietan, telebistan eta oro har hedabideetan ageri den emakumearen irudi horrekin ez dator bat asko. Iraingarria dela uste du gizartearen zati handi batek, eta, noski, baita EHBF Euskal Herriko Bilgune Feministak ere.
...Komunikabideen (bereziki diru publikoarekin finantzatzen direnen) jarrera aldaketa aldarrikatzen du EHBFk. Hedabideetan publizitatea diru iturri garrantzitsua izan arren mugak jarri behar zaizkiola dio.

«Panpina edo txakurtxo moduan» agertzen ei dira emakumeak. «Eta ikusleak ohitu egin dira, ikusitakoa aztertzeko gaitasuna galdu dute», diote EHBFkoek. Hori aprobetxatuz, publizistek edozer egiten dute saltzearren, eta jendeak horrelako iragarkiei buruz hitz egiteak mesede egiten die.

Horren aurka hartzen diren neurriak ere itxurazkoak soilik direla uste dute: «Emakundek Begira behatokia sortu zuen, publizitate sexistaz arduratzeko, baina behatokia da, eta ez du jarduten. Gainera, jendeak ez du Begiraren berri» aipatu dute.

Horregatik, neurri eraginkorragoak topatu nahi ditu EHBFk. Hala, 13 puntu dituen estilo liburua argitaratzeko lanean ari da, eta komunikabideekin bilduko da. Gutxiengo bat betetzeko konpromisoa eskatzen die, eta prest dago etorkizunean trebakuntza ikastaroak emateko. Hedabideetan ikuspuntu feminista izango duen emakume bat egotea nahi dute, «estilo zuzentzaileak dauden bezala, genero zuzentzailea ere egotea».

Izan ere, Bilgune Feministaren ustetan, hedabideek kontu honetan oso egiteko garrantzitsua dute, «ez direlako gizartearen isla, nola bizi eta nolakoa izan agintzen dutelako, eta emakumeak gizartean duen irudia euren esku ere badagoelako».

Telebista ikusi besterik ez dago. «Saioetan emakumeek duten funtzioa familiaz eta etxeaz arduratzea da. Emakumeentzako saioetan parte hartzen dute, baina ikusle mistoentzako saioetan panpinaren rola dute; politak dira, baina ez dute zeresanik», salatu dute EHBFkoek. «Emakumeek laguntasunaz, maitasunaz, familiaz eta harremanez dakitela jotzen da, eta ez dute politika, ekonomia edo kirolen inguruko eztabaidetan parte hartzen».

Albisteetan ere, gizarte sailean sartzen dira emakumeen inguruko berriak; emakumeek ez dute politikan edo ekonomian parte hartzen. «Ez da berdin tratatzen talde feminista baten aldarrikapena edo sindikatu baten salaketa, adibidez», adierazi dute Herrero eta Carreirok. «Ez diete garrantzirik ematen, interesatzen ez zaielako, eta gutxiengoa balira bezala tratatzen dituzte», gaineratu dute. «Baina ez gara gutxiengoa, aintzat hartzen ez bagaituzte ere, erdia baino gehiago gara, erosle potentzial garrantzitsua», diote.

Emakumeak ekonomiaren oinarrian daude, baina gizonek erabiltzen dute dirua. Hori argi ikusten da telebistako saioen artean ematen dituzten iragarkietan: autoak eta bestelako produktu garestiak gizonek ikusten dituzten saioetan edo programa mistoetan iragartzen dituzte; ustez emakumeentzat diren saio arrosetan, berriz, kremak eta antzeko produktu merkeak.

Bilgune Feministakoek diotenez, hedabideek, euren jardunarekin, rol zaharrak iraunarazten eta behar irrealak sortzen dituzte: «Emakumeek politak izan eta egon behar dute arrakasta lortzeko, onartuak izateko; bikotea izan behar dute; seme-alabak izan behar dituzte; txukunak izan behar dute... Ikusle gehien dituzten saioek ere horrelako mezuak bidaltzen dituzte, eta rol horiek hartuko dituzte». Ikusle horien artean ume ugari egoten dela kontuan hartuta, «balio horiek bultzatzea oso larria da, haurrek informazio hori eurenganatzen dutelako eta emakumeak horrelakoak behar dutela sinesten dutelako»...

2009-08-20

PUBLIZITATE SEXISTA, HOMOFOBOA ETA ARRAZISTA definitzen...


EHU - IGZ 08/09
Gizarte Zientzien Didaktika
Laura Nagore Casado Goti



PUBLIZITATE SEXISTA
Sexismoa, pertsona bakoitzaren sexuaren arabera rolak banatzea da. Sarritan, gizonezkoen estereotipoa erabiltzen eta zabaltzen duten iragarki sexistak ikusi ditzakegu: zakar edo orkela, indartsua, abenturazalea, ausarta... Hau, publizitateak igortzen duen gizonezkoen erretratu zatikatua da eta haiek dituzten ezaugarri miragarri asko mozten edo ezabatzen ditu, samurtasuna eta sentikortasuna esaterako.
Bestalde, sarriagotan emakumezkoen estereotipoa erabiltzen eta zabaltzen duten iragarki sexistak ere edozein bazterretan aurki ditzakegu: emakume sumisoak, lirainak, bildurtiak, etengabe etxeko lanak egiten edo etxe barruko eta kanpoko beharrak aldi berean egiten gizonezkoak aisialdian edo euren kanpoko lanetan dauden bitartean. Azpimarragarria izaten da oraindik ere, iragarki ugaritan seme-alaben heziketaren eta elikaduraren ardura soilik emakumearen zeregin bezala agertzea.

PUBLIZITATE HOMOFOBOA
Gay, lesbianen edo pertsona transexualen bazterketa bultzatzen duen publizitatea da hau. Gehienetan, iragarki hauek homosexualitatea pedofiliarekin edo venear gaixotasunen agerketa eta zabalketarekin harremantzen dute. Homosexualitatea gaitz bat bezala tratatzen dute ere.

PUBLIZITATE ARRAZISTA
Arraza dela bide, pertsonen bazterketa bultzatzen duen publizitatea da. Adibide asko daude eta oso begibistakoak izaten ohi dira: azalaren kolorearen, altueraren, begien formaren, etab...-en desberdintasunak era negatiboan eta ez-aberasgarrian azalduz edo goraipatuz iragarki asko argitaratzen dira oraindik.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...